0196

⬢⬢⬢

ตอนที่ 196 พบกับนักล่าสมบัติอวี๋ชางไห่อีกครั้ง!

ฟ้าสางแล้ว

ยามที่หวานเหยียนผิงตื่นขึ้นมา อ้อมอกกลับว่างเปล่าไร้เงาคน

กองไฟยังคงลุกไหม้ จึงไม่รู้สึกหนาวเย็น

นางค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง สวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ก่อนอื่นก็ก้มตรวจดูข้อเท้า ไม่บวมเป่งเท่าเดิมแล้ว

เสียงฝีเท้าดังแว่วมาจากด้านนอก

หยางเฉินหิ้วกระต่ายป่าตัวหนึ่งที่ยังดิ้นกระดุ๊กกระดิ๊กเดินเข้ามา

"หากเจ้าไม่อยากกินเนื้อสัตว์ป่า ในห่อสัมภาระของข้ายังมีแป้งทอดอยู่บ้าง"

"พี่ใหญ่หยาง ข้ากินได้หมดเจ้าค่ะ ตั้งแต่ครอบครัวพังทลายบ้านแตกสาแหรกขาด ก็ลำบากตรากตรำมาตลอดทาง ข้ามาช่วยท่านจัดการเอง"