0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 มือมารคราม

หยางเฉินรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง

เฉินโหย่วเลี่ยงมิได้บอกหรอกหรือว่า บรรดาคนที่คิดหมายปองหลินเซียนเอ๋อร์และอยากจะลักพาตัวนางไป ล้วนหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

การบุกมาถึงหน้าประตูในครานี้ จะล่อให้คนที่อยู่เบื้องหลังนางปรากฏตัวออกมาหรือไม่นะ

คราวนี้คงมีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว

ที่น่าเสียดายคือ เขาไม่อาจเป็นเพียงผู้ดูได้ แต่ถูกเรียกมาช่วยออกหมัด

“ต่อให้เจ้าจะปวดใจก็สายไปแล้ว นังจิ้งจอกปีศาจผู้นี้ข้าขอเตือนเจ้าด้วยความหวังดีเลยนะ อยู่ให้ห่างจากนางไว้ นางน่ะเป็นตัวหายนะอย่างแท้จริง”

“เจ้ารู้เรื่องของนางงั้นหรือ”

“พอได้ยินมาบ้าง คนที่ยอมสยบอยู่แทบชายกระโปรงของนางนั้นมีมากราวกับขนวัว นี่ถึงจะเรียกว่าเส้นสาย เพียงแต่นางใช้วิธีการใดในการควบคุมจัดการ นั่นก็พูดยากเสียแล้วสิ”