0149

⬢⬢⬢

ตอนที่ 149 ขอยืมม้าวิเศษสักครา

ในยามที่เรือนร่างของนางเพิ่งจะเผยประกายวาบหวิว ทว่าหยางเฉินกลับพุ่งตัวดังฟิ้ว ลอดผ่านหน้าต่างออกไปตรงๆ สองเท้าถีบยันกำแพงคราหนึ่ง ร่างไม่แตะพื้นพลันเหินบินขึ้นสูง มุ่งหน้าจากไปไกลลิบ!

ไม่ทิ้งคำพูดไว้แม้แต่ครึ่งประโยค

“ช่างเป็นบุรุษใจจืดใจดำนัก! ลุกลี้ลุกลนปานลิง ประตูไม่ยอมเดินกลับพังหน้าต่างออกไป ดูท่าเจ้าจะชอบคุณหนูใหญ่กัวผู้นั้นจริงๆ สินะ!”

หลินเซียนเอ๋อร์ยืนอยู่นอกหน้าต่างเอ่ยกับเงาร่างที่ห่างไกลออกไป

“คนเขาอุตส่าห์จะเปลื้องผ้าจนเปลือยเปล่า เจ้ากลับหนีไป ช่างไร้มารยาทต่อหญิงงามยิ่งนัก” แม้ปากนางจะตัดพ้อ ทว่าบนใบหน้ากลับเปื้อนรอยยิ้ม