0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 บังเอิญจริงเชียว กัวฝูมาถึง

“สั่งสอนคุณหนูใหญ่กัวผู้เย่อหยิ่งผู้นี้ ก็ต้องเป็นเจ้าแล้วล่ะ ข้าได้ยินมาหมดแล้ว นางเสียหน้าในมือเจ้าตั้งหลายหน ต่อหน้าเจ้าคงไม่กล้าเสียมารยาทหรอก”

มู่หว่านชิงมองหยางเฉินอย่างตัดพ้อไปสองครา

เขาหัวเราะแก้เก้อ ไม่ขอออกความเห็นในเรื่องนี้

“ข้าขอเตือนให้เจ้าอยู่ห่างนางไว้จะดีกว่า นิสัยถูกตามใจจนเสียคน เอาแต่ใจและวางอำนาจอย่างกัวฝูน่ะ ก็มีดีแค่หน้าตาสะสวย ชาติตระกูลดี หากเปลี่ยนไปอยู่บ้านชาวนา ใครจะยินดีแต่งนางเป็นภรรยา แค่โมโหก็อิ่มจนจุกแล้ว”

เมื่อเข้ามาในลานเรือน ลู่อู๋ซวงเพิ่งจะกล่าวจบ

ในห้องปีกตะวันออกก็มีเสียงไม่สบอารมณ์ดังออกมา