0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 เสพสุขทันใด เมื่อบุปผาแย้มบานพึงเด็ดดม!

"ขะ...ข้า..."

หยางเฉินแตะริมฝีปากแดงระเรื่อเบา ๆ หัวเราะร่าแล้วเดินจากไป

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คนทั้งกลุ่มก็ออกเดินทาง

หลายคนยังคงจมปลักอยู่ในความโศกเศร้าและความเจ็บปวดเช่นนี้ อารมณ์จึงไม่แจ่มใสนัก เปาปู้ถงซึ่งปกติพูดมากก็กลายเป็นคนใบ้ไปเสียแล้ว

ทุกครั้งที่ผ่านสถานที่แห่งใด เขามักจะดื่มจนเมามายไม่ได้สติเสมอ

ผ่านไปเช่นนี้หลายวัน หญิงสาวหลายคนจึงเริ่มทำใจได้และกลับมามีรอยยิ้ม

ระยะทางขากลับเหลืออีกไม่ไกลแล้ว

ระหว่างทาง อาปี้เอ่ยถึงความตั้งใจในวันข้างหน้าขึ้นมา