เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 เจ้าอยากตาย ก็จงเข้าหอกับข้าก่อนแล้วค่อยตาย
“คุณชาย ไม่ได้เด็ดขาดขอรับ!”
“เจ้าติดตามข้าบุกน้ำลุยไฟมาหลายปี ลำบากเจ้าแล้ว”
เฟิงปัวเอ้อส่ายหน้าเป็นพัลวัน เอ่ยเตือนเสียงเบา “คุณชายโปรดอดทนอีกนิด กำลังเสริมจะมาถึงในไม่ช้า หยางเฉินก็มาแล้วด้วย เขาจะต้อง...”
มู่หรงฟู่ยกมือขึ้นขัดจังหวะคำพูดของเขา
“ความหมายของเจ้าคือ ความเป็นความตายของข้ามู่หรงฟู่ ยังต้องให้ไอ้เด็กแซ่หยางนั่นมาช่วยรึ?”
“ผู้กล้าย่อมรู้จักโอนอ่อนตามสถานการณ์ นิสัยใจคอหยางเฉินมิได้เลวร้ายอะไร”
“อย่างนั้นรึ? ข้าจะบอกเจ้าให้ ข้ามู่หรงฟู่ต่อให้ตายก็ไม่มีทางติดหนี้บุญคุณมัน! แล้วก็ เจ้าติดตามข้ามานานถึงเพียงนี้ ลำบากมากแล้ว เจ้าควรได้พักผ่อนอย่างเต็มที่เสียที”
เฟิงปัวเอ้อไม่เคยเห็นมู่หรงฟู่แสดงสีหน้าประหลาดเช่นนี้มาก่อน พลันนิ่งอึ้งไป