เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ดินแดนสุดประจิม
มหาสุริยันแขวนสูงเด่น ปลดปล่อยแสงและความร้อนออกมาอย่างเต็มที่ แสงนั้นบาดตาเหลือเกิน
ทันใดนั้น สุญตาสั่นสะเทือน แสงดาราเก้าสายร่วงหล่นลงมาจากนอกชั้นฟ้า
เพียงชั่วพริบตา แสงตะวันอันร้อนแรงราวกับหม่นแสงลง
แสงดาราเจิดจ้าบาดตา วูบเดียวก็เลือนหายไป
ณ สำนักเพลิงมาร ชายชราสามคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน มองไปยังตำแหน่งที่แสงดาราร่วงหล่นลงมา
“เพียงแค่การเชื่อมประสานพลังแห่งดวงดาวปวงสวรรค์ ก็สามารถสร้างความโกลาหลได้ถึงเพียงนี้ เห็นจะมีเพียง ‘เก้าวัฏทะยานสวรรค์’ เท่านั้น”
“วันนี้พอดีเป็นวัน ‘งานเลี้ยงหลอมรวมเป็นหนึ่ง’ หลี่ชิงซานกับหานซานคงประมือกันเสร็จแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าในสองคนนี้ ใครกันแน่ที่เป็น ‘ผู้ทะยานสวรรค์’ คนนั้น?”
“ไม่ว่าจะเป็นใคร สำหรับสำนักเพลิงมารของเราแล้ว นับว่าไม่ใช่เรื่องดี! ‘สองสำนัก’ นั้นอยู่สูงส่งเกินไป กดขี่พวกเรามานานเกินไปแล้ว”