เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ใจกลางโอเอซิส แสงสีเลือดแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งคฤหาสน์
ลวดลายประหลาดส่องประกายไม่หยุดหย่อน ปูลาดไปทั่วพื้นดิน
ทั้งบนฟ้าและใต้ดินถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง
ที่เรือนชั้นนอก เงาร่างคนขวักไขว่
เหล่าจอมยุทธ์จากทุกสารทิศรวมถึงสาวใช้จำนวนมาก ต่างยกมุมปากขึ้นอย่างประหลาดและไม่ขยับเขยื้อน ราวกับเป็นหุ่นเชิดทีละตัว ๆ
ดวงตาที่ไร้แววคู่แล้วคู่เล่า ต่างจ้องมองไปยังเรือนชั้นใน
ภายใต้สายตาที่รวมศูนย์ อัจฉริยะฟ้าประทานแห่งรายนามมนุษย์กลุ่มหนึ่งต่างวางมือบนด้ามกระบี่ บ้างก็ถือดาบเตรียมพร้อม หรือไม่ก็หันหลังเตรียมหนี
ท่าทางหลากหลายแตกต่างกันไป แต่ทั้งหมดกลับหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ไหวติง
ความโกรธ ความหวาดกลัว ความตื่นตระหนก...
สีหน้าหลากหลายเหล่านั้นแข็งค้างอยู่บนใบหน้า ราวกับเวลาได้หยุดเดิน