ตอนที่ 223 วาสนา?

“อุแว้~ อุแว้~ อุแว้!”

เสียงทารกร้องไห้ไม่หยุดหย่อน ความหนาวเหน็บเสียดกระดูกราวกับมีดน้ำแข็งที่กรีดลงบนผิวพรรณที่เพิ่งเกิดใหม่

ในดวงตาคู่เล็กที่ค่อย ๆ ลืมขึ้นมาอย่างเลือนราง มีจิตสำนึกอีกสายหนึ่งกำลังใช้โอกาสนี้สำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ

กระท่อมซอมซ่อ ผนังที่กะเทาะหลุดล่อน เตียงนอนที่สกปรกโสโครก...

“ดังนั้น นี่คือฉากตอนที่ผางเหยียนเพิ่งเกิดงั้นหรือ?”

หลี่ชิงซานพยายามควบคุมร่างที่อ่อนแอนี้ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ดั่งใจ

ทารกถูกคนจับห้อยหัวขึ้น มุมมองภาพหมุนคว้างไปมา

หลี่ชิงซานเฝ้ามองอย่างเงียบ ๆ ราวกับเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์และความหนาวเหน็บเสียดกระดูก ทั้งหมดนี้เขารู้สึกได้เสมือนเป็นตัวเขาเอง

ทว่า เขาก็เป็นเพียงผู้สังเกตการณ์เท่านั้น