กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ศิษย์น้อง คุณก็ไม่ต้องกังวลจนเกินไปหรอก” หลิ่วลี่เฉิงผ่อนเสียงลงแล้วปลอบใจ
“หากมนุษย์สวรรค์ไม่ออกมา หากนับเฉพาะยอดปรมาจารย์ระดับทิวทัศน์ใน สำนักเจ็ดดาราของเรามีพลังอำนาจเหนือกว่านิกายทะยานสวรรค์มากนัก”
“เพียงแต่ ต่อจากนี้คุณคงไม่สามารถเดินท่องยุทธภพเพียงลำพังได้แล้ว...”
พูดไปได้ครึ่งทางก็หยุดชะงักลง
เพราะเขาพบว่าหลี่ชิงซานดูเหมือนไม่ต้องการคำปลอบใจจากเขาเลยแม้แต่น้อย ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น ดวงตาทั้งสองข้างสว่างวาบจนน่ากลัว
“ศิษย์น้อง คุณนี่มัน...”
หลี่ชิงซานจ้องมองด้วยสายตาเป็นประกาย ถามไล่หลังอย่างไม่อาจอดใจรอได้
“ศิษย์พี่หลิ่ว พอจะทราบที่อยู่ของหานซานหรือไม่?”
ข่าวร้ายงั้นหรือ?
นี่มันข่าวดีที่สุดเลยต่างหาก!