กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในความว่างเปล่า ดวงตานับหมื่นคู่เบิกกว้าง ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ใจกลางดินแดนแห่งการเลือก จับจ้องไปที่เหนือศีรษะของชายหนุ่มที่นั่งขัดสมาธิ และจับจ้องไปที่... นิมิตทั้งเจ็ดที่กำลังหลอมรวมกัน!
นิมิตนั้นยังคงมีขนาดเพียงหนึ่งชุ่น
ทว่าภายในหนึ่งชุ่นนั้น กลับดูราวกับมีฟ้าดินที่แท้จริงดำรงอยู่
รุ่งอรุณ ตะวันเที่ยง และแสงสนธยา ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป
หิมะฤดูหนาว ฝนยามค่ำคืน หมอกไอ และบุปผาเหมันต์ กระจายตัวอยู่ทั่วฟ้าดิน
นิมิตทั้งเจ็ดหลอมรวมเข้าหากัน กลายเป็นต้นแบบฟ้าดินย่อส่วนที่มีขนาดเพียงหนึ่งชุ่น
มีนักศึกษาคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงถามด้วยความสงสัย
“อาจารย์ครับ นี่คือนิมิตสวรรค์หรือครับ?”
สิ้นเสียงคำถาม สายตานับหมื่นคู่ที่เปล่งประกายก็พุ่งตรงไปที่กลุ่มอาจารย์จากสถาบันดาวหมู่ในทันที