ตอนที่ 187 อสูรอัจฉริยะ!

เสียพั่วมีสีหน้ามึนงง สายตาทอดมองขึ้นไปตามบันได จ้องมองสามเณรน้อยที่นั่งขัดสมาธิอยู่ ปากพึมพำไม่หยุด

“เป็นไปได้อย่างไร? พลังของนายท่านของข้าจะถูกจันทราเย็นกดขี่ได้อย่างไร?”

“โยม... ถุย! เจ้าเศษสวะต่างเผ่าพันธุ์!”

สามเณรน้อยสุยซินลุกขึ้นยืน โบกมือตะโกนว่า:

“เจ้าช่วยพูดให้ดังกว่านี้หน่อยได้ไหม! ข้างบนนี้ลมแรง ข้าฟังไม่ชัด!”

พรืด!

หยางเสี่ยวอวี้หลุดขำออกมาทันที นางมองไปยังชายหนุ่มผู้ถือดาบแล้วอุทานอย่างทึ่งๆ ว่า:

“ใช้ความชั่วร้ายสยบความชั่วร้าย เจ้าคิดวิธีนี้ออกมาได้อย่างไร?”

ระหว่างที่พูด สายตาก็เผลอไปรวมอยู่ที่มือขวาของอีกฝ่าย ผลไม้สีทองอร่ามนั้นดึงดูดความสนใจเป็นพิเศษ

หลี่ชิงซานเลิกคิ้วขึ้น โยน “ผลกระดองเต่า” ขึ้นไปบนฟ้าอย่างไม่ใส่ใจ มันร่วงลงไปอยู่ในมือของสามเณรน้อย