เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชั้นเมฆเคลื่อนผ่านหน้าต่างไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจางหายไปในพริบตา เหลือเพียงห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขต
หลี่ชิงซานและนักศึกษาชั้นปีที่สิบอีกสี่คนรวมถึงฉินเฟิง ต่างยืนอยู่หน้าหน้าต่างข้างยาน มองดูดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ค่อย ๆ เล็กลงเบื้องล่าง
“ดาวเคราะห์แต่ละดวงมีโควตาห้าตำแหน่งสำหรับการสอบคัดเลือกเข้าสถาบันดวงดาว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกคุณทุกคนจะสามารถเข้าสู่เจ็ดมหาดาราวิถียุทธ์ได้”
“อย่างไรก็ตาม ต่อให้เข้าเจ็ดมหาดาราวิถียุทธ์ไม่ได้ บนดาวหลักฉื่อหงก็ยังมีหนทางอีกมากมายให้พวกคุณเลือกเดิน”
เย่อวี่คงเดินมาด้านหลังของคนกลุ่มนั้นแล้วถอนหายใจเบา ๆ
“จากไปปีนี้ กว่าจะหวนกลับมาทุกสิ่งอาจเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้แล้ว”
“มองดูให้มากหน่อยเถอะ จดจำภาพลักษณ์ของบ้านเกิดเอาไว้!”
นักศึกษาหลายคนเมื่อได้ยินเช่นนั้นต่างมีสีหน้าซับซ้อน ในดวงตาสะท้อนภาพดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
ครู่ต่อมา ยานอวกาศเปลี่ยนทิศทางมุ่งหน้าสู่วงโคจรไกลดาวเคราะห์