กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นี่มัน……”
ข่งซือฉีเบิกตากว้างอย่างฉับพลัน มือขวากำด้ามกระบี่แน่น
ทว่า ไม่ทันการแล้ว!
แสงสีรุ้งขยายใหญ่ขึ้นในรูม่านตาอย่างรวดเร็ว สีม่วงสายหนึ่งปรากฏขึ้นจากใจกลางแสงนั้น
ไร้เงาร่าง ไร้อาวุธ มีเพียงสายฟ้าฟาดฟัน!
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างกายแหลกสลายไม่เหลือซาก แสงสีรุ้งเลือนหายไป
เวทีประลองว่างเปล่าไร้ผู้คน ตกอยู่ในความเงียบงัน
เบื้องหลังความว่างเปล่า
ภายในห้องชมการประลอง เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก