ตอนที่ 128 ขึ้นขั้น!

ม่านราตรีปกคลุมขุนเขาและพงไพร แสงจันทร์สลัวเลือนราง

จันทร์เย็นแขวนเด่นอยู่บนฟ้า ราวกับอยู่ไกลเกินเอื้อม

บันไดสู่จันทราทอดยาวจากยอดฟ้า ทอดตัวลงสู่พื้นดิน

ภายในค่ายพักแรมที่ว่างเปล่า ชายหนุ่มเหยียบเท้าขวาลงบนขั้นแรก ยืนหลับตาอยู่นิ่ง

“หลี่ชิงซาน?”

นักศึกษาทุกคนต่างมีสีหน้าตื่นตะลึง จ้องมองแผ่นหลังที่ตั้งตรงอยู่เบื้องหน้า

เด็ดขาดเกินไปแล้ว

พวกเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว หลี่ชิงซานก็เริ่มก้าวขึ้นบันไดแล้ว

ขั้นที่สามสิบ

พระธุดงค์ไพล่มือไว้ด้านหลัง มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย ก้มมองชายหนุ่มเบื้องล่างด้วยความสนใจ