เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันที่ 31 กรกฎาคม ยามเช้าตรู่
บนสนามโรงเรียนมัธยมหมายเลข 47 ยานอวกาศสีเงินขาวความยาวกว่าร้อยเมตรจอดนิ่งสนิทอยู่บนสนามหญ้า
นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามกว่าหนึ่งพันคน รวมถึงนักเรียนจากทวีปเก่าอีกหนึ่งร้อยคน ต่างถืออาวุธของตนทยอยขึ้นยาน
หลี่ชิงซานเดินปะปนอยู่ในฝูงชนแล้วก้าวเข้าสู่ประตูยาน
ในฐานะยานอวกาศที่รองรับคนได้กว่าพันคน ที่นั่งย่อมไม่กว้างขวางเหมือนยานขนาดเล็กที่เคยนั่งมาก่อน
ที่นั่งวางเรียงคู่กันทั้งหมด 8 แถว ยาวตั้งแต่หัวยานไปจนถึงท้ายยาน
โหมวอวี่พิงง้าวยักษ์ไว้ด้านข้าง ที่นั่งข้างตัวยังว่างอยู่หนึ่งที่ เมื่อเห็นหลี่ชิงซานจึงร้องเรียก
“หลี่ชิงซาน!”
หลี่ชิงซานมองนางด้วยสีหน้าเรียบเฉย ในแววตามีความระแวดระวัง เขาเดินข้ามโหมวอวี่ไปนั่งข้างโจวอวิ๋นเจ๋อที่แถวหลังทันที
หืม?