กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ประตูห้องปิดลง
หลี่ชิงซานหันกลับไปมองกงเหลียงเหยียนแล้วกล่าวอย่างราบเรียบว่า
“กงเหลียงก่วนจู่เตรียมการมานานขนาดนี้ ก็เพื่อจะสร้างชื่อให้กระฉ่อนในวันนี้สินะครับ?”
“ดูท่าหลี่ถงเสวียจะไม่เพียงบำเพ็ญเพียรอย่างหนัก แต่ยังเฉลียวฉลาดอีกด้วย!”
กงเหลียงเหยียนเผยรอยยิ้มบนใบหน้า เป็นการยอมรับโดยอ้อมถึงการจัดเตรียมก่อนหน้านี้ในมหาวิทยาลัย
“เป็นเพียงกลยุทธ์ประชาสัมพันธ์เล็กน้อยเท่านั้น อย่าได้ถือสาเลยครับ”
“ถ้าเช่นนั้น ผมขอพูดเข้าประเด็นเลยแล้วกัน”
รอยยิ้มของกงเหลียงเหยียนจางหายไป สายตาจ้องเขม็งไปที่หลี่ชิงซานแล้วถามอย่างจริงจังว่า
“หลี่ถงเสวีย ตอนนี้คุณทะลวงขีดจำกัดวัฏที่สองแล้วหรือยัง?”
“ทะลวงขีดจำกัดวัฏที่สอง?” แววตาของหลี่ชิงซานไหววูบ