ตอนที่ 100 ทั้งหมดนี้ข้าเอา!

ยามเช้าตรู่ แสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณสาดส่องลงมาจากขอบฟ้า ลอดผ่านหน้าต่างลงมาตกกระทบบนร่างที่นั่งขัดสมาธิอยู่

เปลือกตาขยับเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น หน้าต่างเสมือนวูบผ่านสายตาไป

【ระดับ: ทะลวงขีดจำกัดวัฏที่สอง 100/100】

การโคจรโลหิตปราณครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง แถบความคืบหน้าเต็มเปี่ยมแล้ว

หลี่ชิงซานกวาดสายตามองไปยังกล่องที่เปิดอยู่ตรงหน้า

ขวดของเหลวผลึกม่วงสิบขวดวางเรียงรายอยู่อย่างเงียบเชียบ เปล่งแสงเรืองรองสีม่วงราวกับอัญมณีเหลว

“สรรพสิ่งพร้อมสรรพ ขาดเพียงลมตะวันออกเท่านั้น”

หลี่ชิงซานพึมพำกับตัวเอง ดวงตาทั้งสองปิดลงอีกครั้ง มโนจิตดำดิ่งเข้าสู่ภายในร่างกาย

โลหิตปราณไหลเวียนอย่างเงียบเชียบ ราวกับแม่น้ำลำธารที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง

เจตจำนงค่อย ๆ ทะยานขึ้น ราวกับมหาสุริยันลอยเด่นอยู่กลางนภา!