ตอนที่ 97 สวัสดี ลาก่อน

บนสนามหญ้า นักเรียนโรงเรียนมัธยม 47 นอนระเนระนาดไปทั่ว เสียงโหยหวนดังขึ้นเรื่อย ๆ

“ทุกคนหุบปากให้หมด!”

หวังจื้อป๋อแผดเสียงคำรามต่ำ ร่างร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าตกลงบนสนามหญ้า

สายตากวาดมองนักเรียนที่นอนเกลื่อนกลาด ผิวหน้ากระตุกไหว

“ฉันว่าพวกเธอคงอยู่ในมิติเสมือนนานเกินไปจนขาดการต่อสู้จริง แค่เจ็บนิดหน่อยก็ร้องไม่หยุด!”

“ไม่เห็นหรือไงว่าเพื่อนจากแดนเก่ากำลังดูพวกเธอเป็นตัวตลกอยู่? ยังไม่รีบลุกขึ้นมาอีก!”

เหล่านักเรียนสะดุ้งโหยง รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น

จ้าวเฟยและคนอื่น ๆ ที่บาดเจ็บหนักถูกเพื่อนข้าง ๆ หามส่งห้องพยาบาล

คนที่เหลือต่างเจ็บจนแยกเขี้ยวทำหน้าบิดเบี้ยวเดินตามหลังไป

“พวกเธอหยุดเดี๋ยวนี้ บาดเจ็บแค่นี้จะรีบร้อนไปทำไม!”