เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยานอวกาศพุ่งทะยานผ่านนภาอย่างรวดเร็ว พื้นผิวโลหะสะท้อนแสงตะวันเป็นประกายสีเงินขาว
อากาศที่ปลายหัวยานถูกบีบอัดอย่างต่อเนื่องจนค่อย ๆ หนาแน่นกลายเป็นกำแพงอากาศโปร่งใส
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่น
ยานอวกาศพุ่งทะลุคลื่นอากาศสีขาวแล้วเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง
ภายในห้องโดยสารเงียบสงัดไร้ซึ่งแรงสั่นสะเทือนใด ๆ
หลี่ชิงซานกวาดสายตามองโซฟาไม่กี่ตัวในห้องก่อนจะเดินไปที่หน้าต่างข้างยาน
ผืนแผ่นดินทวีปเก่ากำลังเคลื่อนผ่านไปใต้ฝ่าเท้าอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็แล่นออกจากแนวชายฝั่งเหลือเพียงผืนน้ำกว้างใหญ่
“ดูท่าจะเป็นแบบหนึ่งคนต่อหนึ่งลำสินะ” หลี่ชิงซานส่ายหน้า รู้สึกว่าวิสัยทัศน์ของตนยังคับแคบไป
ก่อนหน้านี้ยังคิดว่ายานอวกาศรับนักศึกษาใหม่จะมารับนักศึกษา 100 อันดับแรกของทวีปเก่าไปพร้อมกันทั้งหมด ไม่นึกเลยว่าทวีปใหม่จะส่งยานอวกาศขนาดเล็กออกมาถึง 100 ลำ!