เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งลั่วอิง
แสงแดดสาดส่องจ้า ภายในรั้วโรงเรียนมีเงาคนอยู่เพียงเบาบาง นักเรียนห้องธรรมดาต่างปิดเทอมฤดูร้อนกันไปหมดแล้ว
ภายในหอวิทยายุทธ์ นักเรียนกว่าร้อยคนรวมตัวกันอยู่กลางสนาม นั่งขัดสมาธิ
ไม่เพียงแค่จ้าวหงโจว อวี๋เหล่ย และนักเรียนชั้นปีหนึ่งคนอื่น ๆ แม้แต่นักเรียนชั้นปีสองกว่ายี่สิบคนรวมถึงจงเซียนก็อยู่ที่นี่เช่นกัน
วั่นเค่อซานถือถ้วยชาเดินไปเดินมา สายตาเหลือบมองขึ้นไปด้านบนเป็นระยะ
ห้องบำเพ็ญของหลี่ชิงซานอยู่บนชั้นสองนั่นเอง
“หลี่ชิงซานออกจากด่านหรือยังเนี่ย? ฉันเห็นชาของลุงเย็นชืดไปหมดแล้ว ยังไม่เห็นเขาจิบเลยสักคำ”
อวี๋เหล่ยพึมพำเบา ๆ หงเชียนได้ยินดังนั้นจึงเหลือบมองวั่นเค่อซานแล้วเตือนว่า
“อย่าลืมสิว่านี่อยู่ที่โรงเรียน เธอควรเรียกเขาว่าอาจารย์”
“เธอ...” อวี๋เหล่ยโกรธจนหน้าแดง