กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นหลี่ชิงซานพุ่งตัวเข้าสู่ประตูเชื่อมโลก ราวกับถูกวังวนโลหิตกลืนกินเข้าไปในคำเดียว
ทั้งสามคนของข่งเหาต่างชะงักงัน มองหน้ากันด้วยความงุนงง
ท่าทางร้อนรนบนใบหน้าของหลี่ชิงซานนั้น พวกเขาไม่รู้สึกแปลกหน้าเลย
ทุกวันที่เลิกเรียนแล้ววิ่งไปที่โรงอาหาร พวกเขาก็มีสีหน้าแบบเดียวกันนี้
แต่ว่า......
หลังประตูเชื่อมโลกนั่นไม่ใช่โรงอาหารนะ!
ไม่เห็นหรือไงว่าเจ้าหน้าที่สืบสวนมากมายเมื่อครู่ยังต้านทานไม่ไหว จนถูกขับไล่ออกมาอย่างไม่ปรานี?
“ไปกันเถอะ!” ข่งเหาถอนหายใจพลางกำทวนยาวแน่น
“หลี่ชิงซานต้องถูกหมาป่าพิษล้อมไว้หนาแน่นแน่ ถ้าไปช้ากว่านี้คงไม่ทันการ”
“ใช่แล้ว หมาป่าพิษระดับสูงแต่ละตัวมีกายเนื้อแข็งแกร่งกว่าหล่อกายาขั้นสิบ ไม่ใช่สิ่งที่รับมือได้ง่ายๆ ระวังตัวกันหน่อย”