กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“วั่นเค่อซาน!”
จูผิงเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง เหม่อลอยไปชั่วขณะ
หลี่ชิงซานฉวยโอกาสนี้ใช้เท้าขวาเหยียบผนังรถ อาศัยแรงส่งถอยหลังแล้วพุ่งตัวออกทางหน้าต่างรถอีกฝั่ง
เพล้ง!
กระจกแตกกระจาย หลี่ชิงซานเพิ่งจะแตะพื้นก็ใช้ปลายเท้าดีดตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นกลางอากาศเบื้องหลัง หลี่ชิงซานไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง
เพียงชั่วพริบตา เขาก็ข้ามระยะทางร้อยเมตรไปได้ ก่อนจะหยุดฝีเท้าลงที่ปลายถนนแล้วหันกลับไปมอง
บนท้องฟ้าสูง วั่นเค่อซานถูกห่อหุ้มด้วยแสงรุ้งโลหิตปราณทั่วร่าง ในมือถือค้อนคู่ขนาดเท่าหัวคน ผิวค้อนมีแสงทองส่องประกายวับวาว
“ฉันว่าแล้ว!” หลี่ชิงซานไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย