กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สีหน้าของฟู่หวู่ดำทะมึนลงทันที เขาเอ่ยเสียงเย็น:
“ฟู่เหวิน นายตั้งใจมาหาฉันเพื่อเยาะเย้ยกันงั้นเหรอ?”
“หมายความว่ายังไง?” ฟู่เหวินชะงักไปเล็กน้อย ขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย:
“นายไม่ได้ที่หนึ่งเหรอ? ไอ้เจ้าหลินฟานจากเมืองอู่หยวนนั่นเก่งขนาดนั้นเลย?”
“หลินฟาน?”
ฟู่หวู่สังเกตสีหน้าของฟู่เหวินอย่างละเอียด เมื่อมั่นใจว่าไม่ได้เสแสร้ง ก็อดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะออกมา
“ฟู่เหวิน ท่านพ่อเตะนายมาที่เมืองลั่วอิงนี่ไม่ผิดจริง ๆ!”
“ระดับอย่างนาย ฉันว่าตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปยังไม่คู่ควรเลยด้วยซ้ำ”
“อย่าลืมสิว่าฉันเป็นพี่ชายนาย!” สีหน้าของฟู่เหวินดำทะมึนลงเช่นกัน เขาเอ่ยอย่างไม่พอใจ:
“มีอะไรก็พูดมา อย่ามาพูดอ้อมค้อมกับฉัน!”