ตอนที่ 53 พูดคำไหนคำนั้น!

“ผมดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”

นอกโรงอาหาร หลี่ชิงซานยกมือขึ้นเกาจมูกอย่างกระอักกระอ่วน เพื่อไม่ให้เพื่อนร่วมชั้นตื่นตระหนก เขาถึงกับไม่ได้พกดาบมาด้วยซ้ำ

“พี่ซาน พวกเรากันเองทั้งนั้น เลิกแกล้งทำเป็นไขสือเถอะ”

จ้าวหงโจวกลอกตาพลางบ่นพึมพำอย่างจนใจ

ฉากในห้วงต่อสู้เมื่อครู่นี้ ใครเห็นก็ต้องขวัญหนีดีฝ่อทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?

โชคดีที่เขาและหงเชียนวิ่งหนีไปไกลพอ แถมฝีมือยังอ่อนหัด เลยตายด้วยน้ำมือคนอื่นไปก่อน

ไม่อย่างนั้น......

จ้าวหงโจวและหงเชียนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองอวี๋เหล่ย สายตาเต็มไปด้วยความเห็นใจ

เพราะวิชาตัวเบาของอวี๋เหล่ย เธอจึงรอดมาได้จนถึงช่วงท้าย และตายอย่างอนาถที่สุด

“มองอะไรกัน!” สีหน้าของอวี๋เหล่ยดำทะมึนลง