กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ชิงซานสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เดินออกจากแถวมาหยุดยืนหน้ากำแพงแสง
หลังจากจินตนาการมานาน พอถึงเวลาจริงกลับสงบลงอย่างประหลาด
“หล่อกายาขั้นสิบเอ็ด” มีอยู่จริงหรือไม่ ทดสอบเสร็จก็รู้กัน!
ความคิดแล่นผ่าน เท้าขวากระทืบลงพื้นอย่างแรง
ปัง!
เสียงทุ้มดังขึ้น ร่างกายพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าแลบ
พละกำลังจากขาทั้งสองข้างถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ สายลมบ้าคลั่งหวีดหวิวอยู่ข้างหู
ทว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะวิ่งไปเรื่อยเปื่อย
เพียงไม่กี่ก้าว กำแพงแสงฝั่งตรงข้ามก็อยู่ตรงหน้าแล้ว
หลี่ชิงซานเหยียบเท้าลงไป หยุดแรงพุ่งไปข้างหน้าเอาไว้ดื้อ ๆ พร้อมกับบิดฝ่าเท้า