บทที่ 247 ล้อมโจมตี

บทที่ 247 ล้อมโจมตี

หุบเขาลั่วเสีย ปากทางเข้าหุบเขาที่แต่เดิมเคยเวิ้งว้าง บัดนี้แน่นขนัดไปด้วยกระโจมที่ปักตั้งเรียงราย

เมื่อมองลงมาจากที่สูง ก็เห็นเพียงผู้คนเบียดเสียดขวักไขว่

ต่อจากสำนักเสวียนชิงและสำนักเสวียนเจี้ยน ขุมกำลังอื่นอีกมากมายต่างทยอยเดินทางมาถึง

หนึ่งเดือนต่อมา ขุมกำลังที่มีหน้ามีตาจำนวนไม่น้อยก็มาถึงกันพร้อมหน้า

ทั้งชาวทุ่งหญ้า เผ่าอสูร อสูรมาร ชนเถื่อน และผู้บำเพ็ญมาร ต่างส่งคนเดินทางมา

ถ้ำพำนักที่หลงเหลือจากยอดฝีมือที่อย่างน้อยต้องอยู่ระดับทงเสวียนระยะปลาย หรือกระทั่งก้าวข้ามระดับทงเสวียนไปแล้ว ย่อมไม่มีผู้ใดนิ่งเฉยอยู่ได้

“ชนเถื่อนทุ่งหญ้ายังบังอาจมาที่นี่ พวกเราร่วมมือกันฆ่าล้างบางพวกมันก่อนเถิด”