กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 245 ถ้ำพำนัก
ภายในค่ายใหญ่เขตกันเฉวียน หลี่เสวียนชางกำลังพบปะกับคนของสมาคมการค้าวิหคนิล
“ใต้เท้าหลี่ หุบเขาลั่วเสียมีสัตว์อสูรอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก หากสามารถกวาดล้างได้จนหมดสิ้น ย่อมเป็นผลประโยชน์อันมหาศาลขอรับ”
แววตาของต่งหลิงฮุยเต็มไปด้วยความร้อนรน แทบอดใจรอไม่ไหว
หลี่เสวียนชางวางถ้วยชาลงเบา ๆ ก่อนเอ่ยว่า “เรื่องดีเช่นนี้ เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องให้ข้าผู้เป็นนายทหารมาร่วมแบ่งผลประโยชน์ด้วยเล่า”
สัตว์อสูรกินมนุษย์ มีหรือมนุษย์จะไม่มองสัตว์อสูรเป็นเหยื่อล่า
ทั่วร่างของสัตว์อสูรล้วนมีค่า กระทั่งนำไปหลอมเป็นโอสถได้ จึงมักตกเป็นเป้าล่าของเผ่ามนุษย์
เมื่อสมาคมการค้าวิหคนิลพบร่องรอยของสัตว์อสูร จึงมาเชิญหลี่เสวียนชางร่วมออกล่าเพื่อแบ่งผลประโยชน์