บทที่ 218 เขตกันเฉวียน

บทที่ 218 เขตกันเฉวียน

หลังจากก่นด่าไปยกหนึ่ง อารมณ์เดือดพล่านของหยางอวิ๋นฮุยจึงค่อยๆ สงบลง

เมื่อเห็นหยางอวิ๋นฮุยใจเย็นลง หลูป้าเทียนจึงกล้าเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง

“ใต้เท้า ผู้น้อยสำนึกผิดแล้ว จะฆ่าจะแกงก็สุดแล้วแต่ใต้เท้า จะไม่มีคำตัดพ้อใดทั้งสิ้น”

หลูป้าเทียนฉลาดหลักแหลม เขาไม่หาข้ออ้างใดๆ และยอมรับความผิดโดยตรง

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของหลูป้าเทียน เพลิงโทสะของหยางอวิ๋นฮุยจึงค่อยมอดลง

“จงเตรียมเงินห้าแสนตำลึง นำสมบัติล้ำค่าทั้งหมดในจวนของเจ้าออกมา ข้าผู้เป็นนายทหารจะช่วยสมทบให้อีกส่วนหนึ่ง ส่งไปมอบให้ท่านหลี่เพื่อขอขมา”

หยางอวิ๋นฮุยทำได้เพียงยอมเสียทรัพย์ก้อนโต เพื่อให้หลี่เสวียนชางยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป

หลูป้าเทียนมีสีหน้าทุกข์ใจ

“ใต้เท้า ผู้น้อยไม่มีปัญญาหาเงินห้าแสนตำลึงมาได้หรอกขอรับ!”