บทที่ 149 หวนคืนเมืองอย่างผู้มีชัย

บทที่ 149 หวนคืนเมืองอย่างผู้มีชัย

ภายในห้องหนังสือของจวนโหวอันสง่างามและเคร่งขรึม หน้าต่างและประตูปิดสนิท แสงเทียนสลัวรางไหววูบ

อันโจวโหวผู้สวมชุดผ้าไหมยาวนั่งตระหง่านอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือด้วยท่าทีเคร่งขรึม

สีหน้าสุขุมสูงศักดิ์อย่างผู้กุมสถานการณ์ในวันวานมลายหายไปสิ้น บัดนี้มืดมนดั่งผืนน้ำ ลึกลงไปในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและหม่นมัว

รายงานชัยชนะจากด่านชายแดนวางอยู่บนโต๊ะ ทุกตัวอักษรช่างบาดตาบาดใจ

เรื่องราวแต่ละเรื่องบนนั้น เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์

ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยเห็นหลี่เสวียนชางอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

ในสายตาของหลินเจิ้นเยว่ หลี่เสวียนชางเป็นเพียงไอ้ขี้ครอกโคลนตมที่ไร้รากฐาน