บทที่ 146 บุกเดี่ยวเข้าค่าย

บทที่ 146 บุกเดี่ยวเข้าค่าย

หลังหารือกันอยู่นานจนได้ข้อสรุปแน่ชัด ทุกคนจึงแยกย้ายกันไป

ดวงตะวันคล้อยต่ำทางทิศประจิม แสงอาทิตย์อัสดงแดงฉานดั่งโลหิตอาบคลุมค่ายใหญ่ชนเถื่อน

กองทัพชนเถื่อนเริ่มก่อไฟหุงหาอาหาร ควันไฟลอยอ้อยอิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

เงาร่างหนึ่งลอบเข้าใกล้ค่ายใหญ่อย่างไร้สุ้มเสียง กวาดตามองการวางกำลังของชนเถื่อนจนทั่ว ก่อนซุ่มรอจังหวะอย่างใจจดใจจ่อ

ราตรีกาลมืดมิด ค่ายทหารชนเถื่อนทอดตัวยาวหลายสิบลี้ กระโจมเรียงรายเป็นพืด กองไฟลุกโชติช่วง

พลทหารชนเถื่อนผลัดเปลี่ยนเวรลาดตระเวนกลางคืน ป้องกันอย่างแน่นหนา ทั่วทุกหนแห่งอบอวลด้วยไอสังหาร

ใจกลางค่ายใหญ่ถูกกองกำลังหนาแน่นล้อมไว้ มียอดฝีมือคอยคุมเชิง นับเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญและหัวใจของกองทัพชนเถื่อนทั้งมวล