บทที่ 142 ฉีกร่างมหาอสูรทั้งเป็น

บทที่ 142 ฉีกร่างมหาอสูรทั้งเป็น

“บรู๋ววว์!”

มหาอสูรหมาป่าครามตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ล้มลุกคลุกคลานเตลิดหนีอย่างลนลาน ราวกับมีสัตว์ร้ายน่าสะพรึงกลัวไล่กวดอยู่เบื้องหลัง

เวลานี้มันไม่เหลือความละโมบที่จะกลืนกินเจียงเทียนฉีอีก มีเพียงความหวาดกลัวถึงขีดสุด

มหาอสูรหมาป่าครามรวดเร็วยิ่ง ทว่าผู้ที่ไล่กวดอยู่เบื้องหลังกลับเร็วยิ่งกว่า

หลี่เสวียนชางกระโดดเพียงครั้งเดียวก็ลงไปขวางอยู่เบื้องหน้ามหาอสูรหมาป่าครามทันที

ดวงตาของมหาอสูรหมาป่าครามเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา มันคิดจะหมุนตัววิ่งย้อนกลับ ทว่าหลี่เสวียนชางไม่เปิดโอกาสให้

หลี่เสวียนชางคว้าหางของมันไว้หมับ ออกแรงทั่วร่าง ตรึงมหาอสูรหมาป่าครามที่กำลังตะบึงสี่เท้าไว้แน่น

“เอ๋ง!”