บทที่ 137 ตีฝ่ากลับสู่เขตแดนมนุษย์

บทที่ 137 ตีฝ่ากลับสู่เขตแดนมนุษย์

หลังฟื้นฟูเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้าง หลี่เสวียนชางก็ไม่กล้ารอช้า ต้องพาเสิ่นชิงซานออกเดินทางทันที

อาการบาดเจ็บของเสิ่นชิงซานไม่อาจประวิงเวลาได้ อีกทั้งเขายังต้องรีบนำข่าวที่สืบรู้มากลับไปแจ้งโดยเร็ว เรื่องนี้เร่งด่วนจนไม่อาจรอช้าได้แม้แต่น้อย

“ที่นี่ไม่อาจอยู่นานได้ พวกเราไปกันเถิด”

หลี่เสวียนชางแบกเสิ่นชิงซานขึ้นหลัง ลอบเร้นไปตลอดทางอย่างระมัดระวัง สะกดกลั้นกลิ่นอายทั้งหมด ไม่ยอมเผยร่องรอย

“ค้นหาให้ละเอียดทุกซอกทุกมุม อย่าให้หลุดรอดไปได้แม้แต่แห่งเดียว”

เวลานี้กองทัพชนเถื่อนเริ่มค้นหาแบบปูพรม ด่านปราการชายแดนตั้งแนวสกัดแน่นหนาหลายชั้น แม้แต่แมลงวันสักตัวก็ไม่อาจบินลอดผ่านไปได้

“ยุ่งยากแล้ว”