บทที่ 90 ผู้บำเพ็ญมาร

บทที่ 90 ผู้บำเพ็ญมาร

พลทหารชั้นยอดห้าร้อยนายตั้งกระบวนรุกรับในทันที เสียงเกราะกระทบดังกึกก้อง อาวุธชักออกจากฝัก ก้าวเข้าสู่ป่าไม้ดำอย่างระมัดระวังมั่นคงทีละก้าว

หมอกภายในป่าหนาทึบ ไอชื้นอันเย็นเยียบซึมลึกผ่านเสื้อเกราะ รอบด้านเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าอันพร้อมเพรียงและเสียงลมหายใจหนักหน่วงของเหล่าทหารเท่านั้น

ยิ่งเดินลึกเข้าไปในป่าทึบมากเท่าใด กลิ่นอายมารอันชั่วร้ายก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นและกลิ่นเน่าเปื่อยชวนคลื่นเหียน

คราบเลือดสีคล้ำกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป ทั้งยังมีรอยกรงเล็บลึกตื้นต่างกันเป็นทาง ๆ ซึ่งมิใช่ฝีมือของมนุษย์อย่างแน่นอน

“ใต้เท้า ด้านหน้ามีความเคลื่อนไหวขอรับ”