บทที่ 79 วาสนาพานพบ

บทที่ 79 วาสนาพานพบ

“หลี่... หลี่เสวียนชาง?!”

จ้าวฉางหลินมองหลี่เสวียนชางผู้มีรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ ขณะเดียวกันก็ตื่นเต้นยินดีที่ได้พบสหายเก่าอีกครั้ง

“ท่านจ้าว ข้าเอง”

การได้พบจ้าวฉางหลินผู้มีพระคุณช่วยชีวิตอีกครั้ง ทำให้หลี่เสวียนชางรู้สึกสะท้อนใจยิ่งนัก

ตอนนั้นจ้าวฉางหลินบาดเจ็บสาหัส ไม่อาจออกสู่สนามรบ จึงถูกส่งไปรักษาตัวยังแนวหลัง หลี่เสวียนชางเองก็ไม่ทราบว่าเหตุใดเขาจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่

จ้าวฉางหลินยิ้มอย่างยินดี รีบก้าวเข้ามาหาด้วยความดีใจจากใจจริง

หลี่เสวียนชางช่วยชีวิตเขาจากอันตรายมาแล้วหลายครา บัดนี้ยังยื่นมือช่วยอีก บุญคุณครั้งนี้ยากจะทดแทนได้หมดจริง ๆ

“เสวียนชาง ขอบใจเจ้ายิ่งนักที่ยื่นมือเข้าช่วย ข้าจะไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต”