บทที่ 57 เลื่อนขั้นเป็นผู้บัญชาการค่าย

บทที่ 57 เลื่อนขั้นเป็นผู้บัญชาการค่าย

“ไป พวกเราเข้าบ้านกันก่อน”

แม่ของหลี่เสวียนชางจูงมือหลี่เสวียนชาง หลี่หลิงเอ๋อร์กอดแขนอีกข้างของเขา ทั้งครอบครัวพากันเดินเข้าไปในลานเรือน

หนานกงจั้นเห็นครอบครัวหลี่ได้อยู่พร้อมหน้า ก็ยิ้มออกมาด้วยความยินดีแทนหลี่เสวียนชางจากใจจริง

นี่เป็นช่วงเวลาที่ครอบครัวของหลี่เสวียนชางได้อยู่พร้อมหน้า เขาไม่อยากรบกวน จึงเตรียมหันหลังกลับ

“เสี่ยวจั้น เจ้าก็อยู่ด้วยกันเถอะ!”

ยังไม่ทันที่เขาจะผละไป เสียงของหลี่เสวียนชางก็ดังขึ้นเสียก่อน

“ท่าน นี่มัน...”

หนานกงจั้นนึกไม่ถึงว่าหลี่เสวียนชางจะให้ตนอยู่ต่อ นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายมองเขาเป็นคนกันเองอย่างแท้จริง

“นี่คือคำสั่ง”