บทที่ 11 สิทธิพิเศษ

บทที่ 11 สิทธิพิเศษ

“ครืน!”

ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น ก็ราวกับฟ้าผ่าดังสนั่น

เด็กหนุ่มที่จากบ้านไปสองปี ถูกลากไปชายแดนเป็นเหยื่อสงคราม และทุกคนคิดว่าตายอยู่ในสนามรบไปนานแล้ว กลับกลายเป็นพลรบประจำการของราชสำนัก

ทั่วทั้งบริเวณเงียบกริบในพริบตา ไม่ว่าจะเป็นคหบดีเฉียน บ่าวรับใช้ หรือชาวบ้านที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ในยุคอสูรมารโกลาหลนี้ ขอเพียงมีชื่อในทะเบียนทหารและกลายเป็นพลรบของราชสำนัก ก็เท่ากับหลุดพ้นจากชนชั้นต่ำโดยสิ้นเชิง

ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายราชสำนัก แม้แต่คหบดีท้องถิ่นหรือเจ้าหน้าที่ก็ต้องไว้หน้าอยู่หลายส่วน

ความหยิ่งยโสและดุดันบนใบหน้าคหบดีเฉียนแข็งค้างทันที แปรเป็นความหวาดกลัวสุดขีด ไขมันทั่วร่างสั่นระริก ขาอ่อนจนแทบทรุดกับพื้น