กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 766 ดวงตาสุกใสอ่อนโยน จบบริบูรณ์
น้ำซุปเนื้อส่วนอกในหม้อดินเดือดปุด ๆ ไอสีขาวขุ่นลอยกรุ่นขึ้นมา
ทุกคนนั่งล้อมวงกินหม้อไฟด้วยกัน ไอร้อนอบอวลเหนือโต๊ะอาหาร เสียงพูดคุยหัวเราะดังไม่ขาดสาย
ใกล้ห้าทุ่มแล้ว ท้องฟ้ายามราตรีมืดมิด เจียงหยวนกับพวกจึงลุกขึ้นเอ่ยลา
เว่ยฟางเฟยกับซือเหิงยืนมองพวกเธอขึ้นรถแล้วขับจากไป
กลับมาถึงห้องนั่งเล่น โจวเหวินม่านที่บอกว่าจะไปนอนกลับยังนั่งอยู่บนโซฟา
“แม่ เมื่อกี้แม่บอกว่าง่วงไม่ใช่หรือ?” เว่ยฟางเฟยถาม
โจวเหวินม่านยิ้มหน้าบาน “ล้มตัวลงนอนแล้วก็ไม่หลับ ทำไมเด็ก ๆ ถึงกลับกันเร็วจัง?”
“ไม่เร็วแล้ว” เว่ยฟางเฟยบอก “ห้าทุ่มแล้ว”
“เด็ก ๆ พวกนี้นิสัยดีทุกคนเลย” โจวเหวินม่านยิ้มอย่างเมตตาอ่อนโยน “ฉันชอบมาก”