กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 727 กลับบ้านเกิดไปถามให้รู้เรื่อง
ได้ยินคำพูดของเซี่ยลู่ หลินเหมียวเหมียวก็รีบพูดว่า “ไม่มี ๆ จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลย”
“ช่วยสิ” น้ำเสียงจริงจังของเซี่ยลู่แฝงความซาบซึ้ง “ตอนนั้นฉันไม่รู้อะไรเลย พอย้ายเข้าหอพักก็ไม่ได้เตรียมอะไรไว้สักอย่าง ยังเป็นเธอที่พาฉันไปหาหัวหน้า แล้วใช้ส่วนลดพนักงานซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันพวกนั้น”
“เรื่องงานเธอก็ช่วยฉันไว้เยอะ สอนฉันใช้ระบบคิดเงินอย่างอดทน ตอนฉันเผลอทำพลาด เธอก็ช่วยรับผิดไปด้วยกัน เรื่องพวกนี้ฉันจำไว้ในใจมาตลอด!”
ขอบตาของหลินเหมียวเหมียวเริ่มแดงระเรื่อ ในใจซาบซึ้งอย่างยิ่ง