กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 709 พวกเธอแสดงละครกันอีกฉาก
“ทำไมต้องเป็นฉัน?” หยางลี่ตันทำหน้าไม่พอใจ “ทำไมฉันต้องเอาตัวไปพัวพันด้วย?”
กัวหงรุ่ยได้ยินก็หัวเราะเยาะ “เธอไม่ลองคิดดูบ้างว่าเขาตายเพื่อใคร!”
“นาย—” หยางลี่ตันถลึงตามองเขาอย่างโมโห “น่าขำจริง ๆ นายฆ่าคนแล้วยังจะโทษคนอื่นอีกหรือ? ทำไมไม่โทษตัวเองล่ะ มือบอนขนาดนั้น ทำไมต้องเอามีดไปแทงคนอื่นด้วย?”
“ภรรยา ฟังสิว่าเธอพูดอะไร!” กัวหงรุ่ยหน้าดำคร่ำเครียด
หยางลี่เม่ยหันไปถลึงตาใส่เขา “หุบปากสักทีได้ไหม?”
กัวหงรุ่ยสูดหายใจลึก กัดฟันแล้วพยักหน้าเบา ๆ