กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 702 มีข้อสงสัยเต็มไปหมด
“แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?” แม่เกาถาม
เกาหมิงเจียงตาแดง พูดช้า ๆ ว่า “หรานหรานก็อดทนกับแม่มาตลอดเพราะผม ผมไม่อยากให้หรานหรานต้องทนทุกข์อีกแล้ว”
“เกาหมิงเจียง แกพูดให้รู้เรื่อง!” แม่เกาหน้าบึ้งตึง หอบหายใจแรง
“แม่ ผมตัดสินใจแล้ว ในเมื่อแม่ทนเห็นหรานหรานอยู่ไม่ได้ ผมก็จะพาเธอย้ายออกไป” เกาหมิงเจียงพูดจบก็ปัดมือแม่เกาออก แล้วเดินเข้าห้องนอนก้าวยาว ๆ
หลังจากนั้นไม่ว่าแม่เกาจะพูดอะไร เกาหมิงเจียงก็ไม่ยอมเปิดประตู
**
บ่ายวันถัดมา
เจียงหยวนกับสวีซือหลิงมาที่โรงพยาบาลสัตว์เพื่อเยี่ยมเสี่ยวโม่เยี่ยนด้วยกัน