กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 637 นี่คงเรียกว่าวาสนากรรมสินะ?
เมิ่งอวิ๋นหลานขลุกอยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ และตั้งใจจ้างช่างแต่งหน้ามาถึงบ้าน
แต่ไม่ว่าจะแต่งอย่างไร เธอก็มองกระจกซ้ายทีขวาที แล้วรู้สึกว่าไม่พอใจอยู่ดี
“ทำให้มันดูเป็นมืออาชีพหน่อยได้ไหม?” เมิ่งอวิ๋นหลานทำหน้าบึ้ง น้ำเสียงแสดงความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง “นี่แต่งหน้าอะไรของเธอ เชยสุด ๆ ยังสู้ฉันแต่งเองไม่ได้เลย!”
เมื่อก่อนเวลาเธอออกงานสำคัญ จะมีทีมจากสตูดิโอจัดแต่งทรงผมระดับสูงรายล้อมคอยดูแล
คนหนึ่งแต่งหน้า อีกคนทำผม ส่วนอีกคนคอยรินน้ำชาและส่งน้ำให้
แล้วตอนนี้ล่ะ? เธอทำได้แค่จ้างช่างแต่งหน้าธรรมดาที่ไม่มีชื่อเสียง ยิ่งคิดก็ยิ่งอัดอั้นและโมโห