บทที่ 629 ฉันไม่สะดวกเปิดหน้า

บทที่ 629 ฉันไม่สะดวกเปิดหน้า

วันศุกร์จ้องจอมมารเฉิน รูม่านตาสีน้ำตาลฉายแววคาดหวัง

พอนายท่านรู้ว่ามันอดอาหารเพราะอะไร เธอจะเปลี่ยนใจและไม่คิดเลี้ยงหมาเพิ่มอีกตัวแล้วใช่ไหม?

จอมมารเฉินขมวดคิ้วแน่น ทั้งโมโหทั้งขำ “แค่เพราะฉันพูดกับเพื่อนเล่น ๆ มันก็ประท้วงอดอาหารเลยเหรอ? ไอ้เด็กแสบ ฉันอยากเลี้ยงหมาเพิ่มอีกตัวก็เพราะกลัวมันเหงาเกินไป”

เจียงหยวนเลิกคิ้ว “งั้นมันก็เข้าใจเธอผิด คิดว่าเธอเป็นคนรักใหม่ลืมเก่า”

จอมมารเฉิน “……”

เธอถอนหายใจอย่างจนใจ “วันศุกร์เป็นหมาน้อยที่ถูกตามใจจนเสียคน”