บทที่ 617 แล้วฉันจะเลี้ยงแกไว้ทำไม？

บทที่ 617 แล้วฉันจะเลี้ยงแกไว้ทำไม?

แสงจันทร์คืนนี้สว่างกระจ่างเป็นพิเศษ ดวงดาวระยิบระยับเบา ๆ

เจียงหยวนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองสำรวจเหยี่ยวเพเรกรินแล้วถามพลางเลิกคิ้ว “นี่ ฉันถามหน่อย ทำไมมาอีกแล้ว? มาร้องทุกข์อีกหรือ?”

“จิวกู?” เหยี่ยวเพเรกรินเอียงหัวเล็กน้อย ยืนกรานอย่างมั่นใจว่าตนมีเหตุผล “ปิดคดีไม่ได้แล้วจะมาไม่ได้หรือ? ฉันจะมากินเนื้อ”

เจียงหยวนถามว่า “ที่นี่มีเนื้อที่ไหน?”

เหยี่ยวเพเรกรินตอบว่า “ในครัวมีเนื้อ เธอไปหั่นมา”

เจียงหยวน “...”

เจ้านี่หน้าหนาเสียจริง

เห็นแก่ที่เหยี่ยวเพเรกรินช่วยแจ้งความคราวนี้ เจียงหยวนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “ตามฉันมา”

เธอพาเหยี่ยวเพเรกรินลงไปชั้นล่าง