กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 594 เขาเป็นคนบอกให้ฉันเป็นสตรีมเมอร์
หยางฮวานหรงเห็นข้อความสนทนา สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที แววตาฉายความกระอักกระอ่วนวูบหนึ่ง ในใจเริ่มไม่สบายใจขึ้นมา
เมิ่งเสี่ยวข่ายเคาะปากกากับโต๊ะ “หยางฮวานหรง ตอนนี้พวกเรากำลังให้โอกาสเธอ คิดให้ดี ถ้าเหลยอี้หมิงรับสารภาพก่อน เธอก็จะไม่มีโอกาสลดหย่อนโทษ”
หยางฮวานหรงขมวดคิ้วถาม “คนที่สารภาพก่อนจะได้รับการลดหย่อนโทษเหรอ?”
“แน่นอน” เสี่ยวสวีพูดเรียบ ๆ “บอกแล้วว่าให้รับสารภาพจะได้รับการผ่อนปรน ถ้าขัดขืนจะถูกลงโทษหนักกว่า เธอไม่ได้ฟังเลยสักคำหรือไง?”
หยางฮวานหรงยังคงลังเลอยู่บ้าง
เสี่ยวสวีลุกขึ้น “ไปกันเถอะ ไปสอบเหลยอี้หมิงก่อน ฉันว่าเขาน่าจะคิดได้แล้ว”