กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 578 รักคนที่ไม่ควรรัก
ตระกูลเมิ่งไม่มีคนรับใช้แล้ว เมิ่งอวิ๋นหลานไม่ยอมออกไป เมิ่งจือเวยจึงทำได้แค่โทรสั่งให้คนมาส่งอาหาร
“หลานหลาน ออกมากินข้าวได้แล้ว” เมิ่งจือเวยจัดอาหารกลางวันเสร็จก็ขึ้นไปเคาะประตู
วินาทีถัดมา เสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวังก็ตอบกลับมา “ไสหัวไป—ไสหัวไป!”
“หลานหลาน” เมิ่งจือเวยพูดด้วยความเจ็บปวดใจ “อย่าเสียใจไปเลย เธอเก่งขนาดนี้ ยังไงก็ต้องเจอคนรักที่ดีกว่าหรงว่าง”
วันนี้แต่เช้า (เทียนอี) แม่ของหรงว่างโทรหาเมิ่งอวิ๋นหลาน บอกว่าไม่คิดจะปล่อยให้เธอกับหรงว่างสานสัมพันธ์ต่อ และจะเรียกบัตรเชิญงานวันเกิดคืนด้วย
เดิมทีแม่ของหรงว่างตั้งใจให้เมิ่งอวิ๋นหลานกับหรงว่างหมั้นกันตอนสิ้นปี