กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 556 ชาติหน้าก็ยังต้องเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
เมิ่งเสี่ยวข่ายปัดมือเฉินจื่อฉีออก แล้วกลอกตามองเขา “คราวก่อนตอนหยุด นายเมาแล้วพูดเองไม่ใช่เหรอ?”
เฉินจื่อฉีกดหัวเขาไว้ แล้วลดเสียงถาม “ฉะ…ฉันพูดด้วยเหรอ?”
“พูดสิ” เมิ่งเสี่ยวข่ายเบ้ปาก “รู้อย่างนี้วันนั้นฉันอัดเสียงไว้ก็ดี”
จู่ ๆ เฉินจื่อฉีก็เริ่มกระวนกระวาย “เรื่องนี้อัดไว้ไม่ได้เด็ดขาด”
ตอนนั้นเอง ฟู่เสี่ยวเสี่ยวเดินเข้ามาทักพวกเขา “ไง เจอกันอีกแล้ว”
“สวัสดี~” เมิ่งเสี่ยวข่ายลุกขึ้นยืน โบกมือให้เธอ
เฉินจื่อฉีได้ยินน้ำเสียงประหลาดของเขา จึงใช้ศอกกระทุ้งเอวทีหนึ่ง