บทที่ 551 ให้เขามารับหลานชายของตัวเองกลับไป

บทที่ 551 ให้เขามารับหลานชายของตัวเองกลับไป

ราตรีมืดมิดราวหมึก

แม่ซู่ซู่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มองนาฬิกาบนผนังแล้วขมวดคิ้ว “ไม่รู้ว่าซู่ซู่ไปไหน กินข้าวหรือยัง”

“โตขนาดนั้นแล้ว ยังต้องให้เธอห่วงเรื่องพวกนี้อีกหรือไง” พ่อซู่ซู่ไม่ใส่ใจ เขาคีบเนื้อวัวชิ้นหนึ่งใส่ชามฮุยฮุย พลางยิ้มอย่างเอ็นดู “ฮุยฮุย กินเนื้อเยอะ ๆ”

แม่ซู่ซู่นึกถึงลูกสาวที่ยังอยู่ข้างนอกคนเดียว จู่ ๆ ก็ไม่อยากอาหารขึ้นมา

เธอวางตะเกียบ ถอดผ้ากันเปื้อนแล้วลุกขึ้น “ฉันออกไปตามหาซู่ซู่หน่อย คุณดูฮุยฮุยไว้ก่อน จานชามค่อยเก็บตอนฉันกลับมา”