บทที่ 549 ฉันไม่อยู่ที่นี่แล้ว ไม่อยู่แล้ว

บทที่ 549 ฉันไม่อยู่ที่นี่แล้ว ไม่อยู่แล้ว

หลานเหมยมองเจียงหยวนจากระยะไกล ร้องเหมียว ๆ เรียกเธอ “หยวนหยวน ฉันเจอตัวที่น่ากลัวมากโผล่มาแล้ว!”

น้ำเสียงของมันแสดงความตื่นตระหนกอยู่หลายส่วน นี่คือสัญชาตญาณระแวดระวังอันตรายของสัตว์

“หลานเหมย ไม่ต้องตื่นตระหนก” เจียงหยวนตะโกนบอก “มันไม่ทำร้ายพวกเธอหรอก”

ได้ยินแบบนั้น หลานเหมยก็อาศัยความไว้ใจที่มีต่อเธอ รวบรวมความกล้าเดินเข้าไปใกล้ “เธอเชิญตัวอะไรที่น่ากลัวขนาดนั้นมาช่วย?”

“งูเห่า” เจียงหยวนตอบพลางก้มมองกระเป๋าในมือ

งูเห่าค่อย ๆ โผล่หัวออกมา รูม่านตาสีน้ำตาลทองจับจ้องแมวที่อยู่ไม่ไกล

หลานเหมยเห็นมันแล้วร่างก็แข็งทื่อทันที ขนที่เพิ่งสงบลงกลับตั้งชันพรึ่บ