บทที่ 544 แกมีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉันออกไป？

บทที่ 544 แกมีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉันออกไป?

ตอนเช้าท้องฟ้ายังแจ่มใสไร้เมฆ ไม่นึกเลยว่าพอผ่าน 11 โมงไป ท้องฟ้าจะมืดครึ้มลงอย่างฉับพลัน เมฆดำม้วนตัวมารวมกัน ฝนกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว

แม่ซู่ซู่มองฝนที่ตกหนักนอกหน้าต่าง จิตใจที่ว้าวุ่นอยู่แล้วยิ่งหงุดหงิดกระวนกระวาย

ฮุยฮุยยังดูรายการเบบี้บัสสำหรับเบบี๋อยู่

แม่ซู่ซู่มองประตูห้องที่ปิดสนิท ความลังเลพาดผ่านหว่างคิ้วและแววตา

ปกติเวลานี้เธอคงไปเรียกซู่ซู่ให้ตื่นมากินอาหารเช้านานแล้ว แต่วันนี้ไม่รู้จะเผชิญหน้ากับลูกอย่างไร จึงเอาแต่ผัดผ่อน ไม่ยอมไปเรียกเสียที

ที่จริงซู่ซู่ก็ตื่นแล้วเช่นกัน เธอเองก็ไม่รู้จะเผชิญหน้ากับแม่อย่างไร